گله داری بیش از ظرفیت خیانت به کشور است!!!
چرا باید لرستان بیشترین آمار بیکاری، فارغ التحصیلان بی تجربه، و ارسال نیروی کار ساده به دیگر استان ها را داشته باشد؟ درحالی که بهترین زیستگاهها ، مراتع و طبیعت زیبایش به راحتی بکام چند چوبدار محلی می گردد؟ بهره کشی گسترده از منابع طبیعی لرستان چرا هیچ تاثیری بر اقتصاد استان، زیرساخت ها و معاش مردم نگذاشته است؟
مردم غیور و مرزبانان دلیر گفتن در این زمان تنها گوشت دم توپ پروراندن است و بس
اثر واگذاری اسلحه های چند سال اخیر بسیار بیشتر از آن چیزی بود که فکرش را می کردیم.مالک اسلحه که سابقا بجهت آموزه های آبا و اجدادی تا حدی آگاهی و صلاحیت داشت وبسختی صاحب اسلحه آنهم با قیمتی گزاف می شد ، اما در این سالها وضع بگونه ای پیش رفت که اسلحه داران با پول اندک براحتی صاحب اسلحه شدند و فرهنگ مالکیت اسلحه و شکارگری در بینشان رواج نیافت.شاید اگر همین سایت های اخلاقی شکار نبودند خیلی وضع بدتر می بود.همین فضا ها اگر بدرستی مدیریت شوند و آگاهی رسانی کنند بسیار موثر خواهند بود.
دیگر وقت آن رسیده شکارچیان قانونی یک تشکل مستقل و منسجم داشته باشند تا شرایطی فراهم گردد که علاقه مندان این ورزش اسپرت و پر طرفداربدون امید به حمایت ارگانهای دولتی در اموری چون تکثیر و پرورش و رها سازی ، درآمد زایی شکار، پایش و حفاظت زیستگاهها و جهت گیری سیاست های کلان به نفع محیط زیست قدم بردارند. و به تبع آن ، همچنین جهت دهی جامعه غیر مجاز و نا آگاه را هم بر عهده گیرند بنده از کانون شکار اطلاع دقیقی ندارم و نمی دانم حیطه فعالیت آنها تا کجا بوده است. و آیا توفیقی داشته اند یا خیر؟
برای شروع ، نمونه کارهایی که توسط شکارچیان قانونمند در کانادا چون معرفی مجدد و ازدیاد بوقلمون و پوما می تواند الگو قرار گیرد.
چکیده نظر جناب بهرنگ از کانادا
""بخش بسیار عمدهای از پروژههای حفظ و نگهداری از محیط زیست در کانادا مستقیما توسط انجمنها و اتحادیههای شکارچیان مدیریت می شود و یک ریال هم بدهکار وام و صدقه دولتی و رانت نیست. پروژه معروف احیای مجدد بوقلمون وحشی ایالت انتاریو که به اوائل دهه ۱۹۸۰ میلادی برمیگرده تماماً توسط انجمن شکارچیان اینجا پیاده و مدیریت شد و هیچ فعال محیط زیست ضّد شکاری هم سهمی در اون نداره و امروز که صحبت میکنم با وجود دو بار فصل شکار بوقلمون در سال و این همه تعداد شکارچی، کمتر خونه و مزرعهای هست که دستههای بوقلمون وحشی مثل احشام توش نگردن و حتی مزاحمت جدی درست نکنن!!!""
متاسفانه معضل اصلی مناطق ، حضور فراوان عشایر و جوامع محلی در زیستگاهها است که نه مالیاتی می دهند و کمترین تاثیرپذیری را هم از قانون دارند.اکنون دیگر جامعه عشایری تولید کننده نیست و ضررش بسیار بیشتر است. دولت هم دوست دارد همین روال ادامه پیدا کند چرا که عشایر را بعنوان شاغل محسوب می کند. صادرات دام زنده چون ارسال کالای خام به آنسوی مرزهاست و با کاهش منابع و رو به نابودی نهادن مراتع در اثر چرای بیش از ظرفیت گله های گوسفند وضعیت بگونه ای شده که حتی بر خشکی و فرسایش اقلیم هم تاثیر گذار بوده اند.می توان یکی از عوامل خشکی مراتع و زوال درخت جنگلی بلوط و به تبع آن شیوع ریز گردها را در ارتباط با خشکی محیط دانست. چه خوب بود تحقیق جامعی بر اثر چرای بیشمار بر گونه های خزنده ، حشرات و گونه های گیاهی انجام میشد تا عمق فاجعه مشخص گردد.زمین های دیم که ارزش اقتصادی چندانی ندارند و در طول سال با کشت گندم یا نخود دیم مبلغ ناچیزی عاید کشاورز می کنند. با پیشروی در مراتع طی این سالها سرمایه های عظیمی را نابود کرده اند. در این مدت اثر حضور بی رویه دام ها را در انتقال بیماری هایی چون طاعون به گونه های وحشی در بسیاری از مناطق حفاظت شده شاهد بودیم.با چشم وهم چشمی های ایلیاتی و ازدیاد باغ های کم بازده و غیر کارشناسی مثل گردو در این سالها اندک جانداران از آب چشمه ها هم بی نصیب شده و مجبور به تغییر محسوس رفتار برای حفظ بقا و کاهش زاد و ولد شده اند.
در سالهای اخیر دامنه تخریب بسیار فراتر رفت و سازمان متولی فقط بر طبل هیجان کوبید و خودش را پشت جنایات شکارچیان غیر مجاز مخفی نمود. و با جلوه دادن شکارچی (چه مجاز و چه غیر مجاز) بعنوان تنها عامل تخریب . مشکلات عمده مدیریتی را پنهان نمود.گواه این موضوع پیشرفت سیاسی بسیاری از مدیران در حیطه های حتی غیر تخصصی خود بوده است. همزمان با این قضایا تخریب در ابعاد وسیع تری سرعت گرفت. خشکی و زوال بلوط های زاگرس و کاجهای تهران ، زمین خواری ها و ویلاسازی های شمال و سدهای نامتعارفی که کل اکوسیستم منطقه را برهم می زنند از این نمونه اند.
از طرفی با حساس کردن هوشمندانه مردم به قضیه شکار و شکارچی که نشان از عجز و درماندگی سازمان متولی برای توجیه وضع موجود بود. بلعکس در این مدت استقبال مردم را به همراه داشته گواه این مدعا افزایش قارچ گونه فروشگاههای شکار و خرید و فروش بالای اسلحه و استقبال از خرید و واردات و تولید فشنگ فراوان می باشد.
کارمندان دولت و کسبه که از طرح مجوز نمودن اسلحه های قاچاق گویی جا مانده بودند دست بدامان کارخانه وطنی نخجیر شدند و کار تا آنجا پیش رفت که کارخانه وطنی برای پاسخگویی به استقبال مشتریان (بدون کارآفرینی برای نیروی کارگر داخل)خود مبدل به وارد کننده اسلحه با مارک های مختلف از ترکیه و روسیه و فروش و واگذاری آنها گردید.
با نگاهی گذرا بر آمار تخلفات شکار پیداست که اکثر کشفیات از همین اسلحه های جدید بوده و کوتاهی و عدم هماهنگی خود ارگانهای زیربط عامل اصلی بروز این مشکلات گردیده است. ارگان نظامی ما بعنوان متولی می آید و مجوز حمل اسلحه برای اسلحه های بعضا نا ایمن قاچاق صادر می کند و از آن طرف سازمان متولی محیط زیست با کلی دردسر و زحمت همانها را از دست متخلفین جمع آوری می کند. آمار بالای درگیری و کشته و زخمی شدن شکارچی متخلف و شکاربان در این مدت به خوبی مبین این موضوع می باشد.
آن قشری که مجهز به اسلحه های تولید داخل شدند و از واردات سلاح بی نصیب نماندند و اسلحه های مخفی شده خود را جواز نمودند بدون داشتن صلاحیت و مسلح به فشنگ سهمیه ای بی شمار و قاچاق در زیستگاهها رها شدند و جنایات بیشماری بنام شکارچیان مجاز انجام دادند.از طرفی اندک شکارچیان با وجدانی که در این سالها به سبب درک وضعیت زیستگاهها داوطلبانه کمتر شکار می کردند و خانه نشین شده بودند . بیگناه مورد اتهام و انگشت نما شدند و چه بسا بسیاری از آنان با وجود تجربه و مهارت بالا شکار را بی توجه دوباره از سر گرفتند.
نگران نباشیم با این اوضاع بزودی چیزی باقی نمی ماند که برایش افسوس بخوریم . شاید آن موقع بتوانیم با بنیان نهادن فرهنگ زیست محیطی جدید کار را از صفر بلکه منفی از سر بگیریم.
اگر واقعا همتی باشد هنوز هم می شود کاری کرد:
1- صنعتی شدن و کاهش نرخ بیکاری و ایجاد شغل بر اساس بالاترین معیارهای زیست محیطی
2- تشکیل وزارت محیط زیست و بسیج بودجه و امکانات اگر واقعا محیط زیست دغدغه اصلی کشور می باشد.
3- تکثیر و پرورش و سپس رها سازی با مشارکت جامعه شکارچیان قانونمند
4- ایجاد باشگاههای تیراندازی و کلوپ های شکارمتعدد و آموزش همگانی و فراگیر
5- بازنگری و ایجاد محدودیت های واقعی برای گله های پر شمار دام های اهلی و سرشماری منطقه ای و تخصیص مالیات بر چرای دام که اصلیترین عامل استرس و فشار به زیستگاهها هستند.
6- خلع سلاح عشایر و جوامع محلی در این دوره دیگر دم از برنو و ام یک فرسوده زدن و مرزداری عشایر غیور خود گول زدن می باشد.
7- جلوگیری از قاچاق سلاح و فشنگ که اغلب توسط همین جوامع محلی و عشایر انجام می گردد.
8- اختصاص برنامه های فاخر رسانه ملی و استانی به مسئله محیط زیست و سهم و وظیفه ما در قبال آن.
9- جلوگیری از قاچاق دام زنده به کشور عراق و بلعیدن مراتع استانهای زاگرسی به بهانه صادرات و اشتغالزایی برای چند چوب دار که مجبور شویم از آنطرف گوشت منجمد وارد کنیم.
10- تشویق و تسهیل برای ایجاد قرق های خصوصی و درآمد زایی بخش توریسم شکار و گردشگری با اشتغال زایی و شریک نمودن جوامع محلی در این مهم
11- ورود مراجع دینی و مبارزه با خرافاتی از قبیل استفاده گوشت چوله و گراز و خرس و پلنگ که دارد رواج می یابد.
12- عدم دخالت در تجمع های سیاسی بنفع شخص و جناح بازی که این روزها انگار دغدغه اصلی تشکل های زیست محیطی و ان جی او ها شده است. و رسالت واقعی خود را فراموش نموده اند.
13- جایگزین نمودن جرائم زیست محیطی با جریمه هایی که واقعا بازدارنده باشند نه چون افزایش بهای جریمه که موجب به خطر افتادن بیشتر جان محیط بانان گردد.
14- درختکاری ، بذر پاشی و نجات تالابها و رودخانه ها ، مبارزه با افزایش غیرکارشناسی باغات و مزارع دیم.اختصاص و احداث آبشخور در ارتفاعات برای همه جانداران باقی مانده.توسط جوامع محلی ، شکارچیان قانونمند و تشکلهای زیست محیطی
15- مقابله با سگ های ولگرد و سگ های گله که نقش زیادی در انتقال بیماری ها و افزایش استرس به زیستگاهها دارند.
لینک دانلود آموزش کاشت درخت بادام وحشی تقدیم شما
www.shiraz.ir/bundles/IcmsDownloadcenter/files/m12008/file4381.pdf
تشکر از جناب کوشان مهران
و بهرنگ عزیز از کانادا
وطن يعني چه، يعني دشت، صحرا؟
وطن يعني چه، يعني رود، دريا؟
وطن يعني چه، يعني باغ، بيشه؟
وطن يعني چه، يعني كشت، ريشه؟
وطن يعني همه آب و همه خاك
وطن يعني همه عشق و همه پاك
وطن يعني پدر، مادر، نياكان
به خون و خاك بستن عهد و پيمان
وطن يعني هويت، اصل، ريشه
سرآغاز و سرانجام هميشه
وطن يعني محبت، مهرباني
نثار هر كه داني و نداني
وطن يعني هواي كوچه يار
در آن كو دل شكستن هاي بسيار
نگاهي زير چشمي، عاشقانه
به كوچه آمدن با هر بهانه
ستيغ و سخره و دريا و هامون
ارس، زاينده رود، اروند، كارون
دنا، الوند، كركس، طاق بستان
هزار و قافلانكوه و پلنگان
وطن يعني بلنداي دماوند
شكيبا، دل در آتش، پاي در بند
وطن يعني وطن، استان به استان
خراسان، سيستان، سمنان، لرستان
كوير لوت، كرمان، يزد، ساري
سپاهان، هگمتانه، بختياري
وطن يعني سراي ترك با فارس
وطن يعني خليج تا ابد فارس
وطن يعني همه سازندگي ها
رهايي از تمام بندگي ها
بريدن دست غير از گردن نفت
صلاي صبح ملي كردن نفت
وطن يعني زهر ايل و تباري
وطن را پاسباني، پاسداري
وطن يعني دلير و گرد با هم
وطن يعني بلوچ و كرد با هم
وطن يعني سواران و سواري
لر و كرد و يموت و بختياري
وطن يعني همه نيك و بهنجار
چه پندار و چه گفتار و چه كردار
وطن يعني شب رحمت، شب قدر
شب جوشن، شب روشن، شب بدر
وطن يعني هم از دور و هم از دير
سده، نوروز، يلدا، مهرگان، تير
وطن يعني جلال مانده جاويد
ستون و سرستون تخت جمشيد
وطن يعني به فرهنگ آشنايي
در لفظ دري را دهخدايي
وطن يعني جهاني در دل جام
وطن يعني رباعيات خيام
وطن يعني همه شيرين كلامي
عفاف عشق در شعر نظامي
وطن يعني تبيره، دمدمه، كوس
طلوع آفتاب شعر از طوس
وطن يعني شب شهنامه خواندن
سخن چون رستم از سهراب راندن
وطن يعني رهايي زآتش و خون
خروش كاوه و خشم فريدون
وطن يعني گرامي مرز تا مرز
وطن يعني حريم گيو و گودرز
وطن يعني دل و دستي در آتش
روان وتن، كمان و تير آتش
وطن يعني شبح يعني شبيخون
وطن يعني جلال الدين و جيحون
وطن يعني هدف يعني شهامت
وطن يعني شرف يعني شهادت
وطن يعني شهيد، آزاده، جانباز
شلمچه، پاوه، سوسنگرد، اهواز
وطن يعني گذشته، حال، فردا
تمام سهم يك ملت ز دنيا
وطن يعني چه آباد و چه ويران
وطن يعني همين جا، يعني ايران
(عليرضا شجاع پور)
